Rondje Volksbos

Onderweg van mijn werk naar huis fiets ik langs het volksbos in de buurt van Vlaardingen.  Een klein bosgebied dat ooit als protest is aangelegd door inwoners van omliggende gemeenten.
Om er te komen moet je een drukke weg oversteken en het ligt een stukje buiten de bebouwde kom. Er vlak naast liggen de rietplassen waar vooral mensen komen om de hond uit te laten of vogels te spotten.
Het volksbos zelf lijkt echter niet bepaald druk bezocht. 

Om eens te peilen hoe druk het er rond etenstijd is (half 6) heb ik al een keer een rondje gekleed gelopen en toen ben ik niemand tegengekomen. Enkel in de verte bij de rietplassen een hondenuitlater.  Kortom, het volksbos lijkt prima geschikt voor een naaktwandeling dus. 

Gisteren zou het maar liefst 18 graden worden dus ik had de rugzak meegenomen om de daad bij het woord te voegen. Na mijn werk was ik inderdaad rond half 6 bij het bos aangekomen. Ik zet de fiets op slot en steek de drukke weg over om bij de ingang te komen. 

Als ik de dijk afloop kom ik iemand tegen die duidelijk aan het vogelspotten was geweest met een grote verrekijker om zijn nek en voor ik bij de ingang ben kom ik nog een hondenuitlater tegen. Allebei op weg naar de uitgang. Geen idee of er nog meer mensen zijn maar eenmaal bij de ingang aangekomen lijk ik het rijk alleen te hebben.

Ik wandel een klein stukje het pad af en bij een bankje zet ik mijn rugzak even neer. Ik hanteer altijd mijn bedachte 10-15 minuten regel, als ik niemand tegenkom gedurende 10 tot 15 minuten dan is het rustig genoeg om de kleren uit te doen. Normaal doe ik dat wandelend maar dit gebied is dermate klein dat ik dan de helft van de wandeling al heb afgelegd. Ik orden dus intussen de rugzak wat, haal het statief vast tevoorschijn en geniet intussen van het gefluit van de vele vogeltjes. 

Na 10 minuten was er nog niemand langsgekomen en heb ik niemand gehoord, dat betekent dat het voor mij rustig genoeg is om de kleren uit te doen. De kleding verdwijnt in de rugzak, de zonnebril gaat op en de naaktwandeling kan beginnnen. Het eerste deel is een langgerekt pad.

Aan het einde kom je bij een tsplitsing , terwijl ik bedenk of ik rechtsom of linksom ga zie ik achter me een hond aan het einde van het pad maar geen baasje? Misschien dat ik dus zo toch nog iemand ga tegenkomen maar dat zie ik dan wel weer. Ik besluit rechtsaf te gaan. De ondergaande zon maakt alles extra mooi altijd. 

Het pad is hier en daar wat blubberig en de omgevallen bomen van de laatste storm zijn nog niet overal weggehaald waardoor je wat minder paadjes in het bos zelf ter beschikking hebt. 

Je kunt helaas niet helemaal dóór het volksbos lopen, als je een rondje wilt dan loop je ook een stuk buiten het bos om en een deel langs de metrolijn. Wat meer in het zicht maar je moet wel je best doen om het vanaf de weg of vanuit de metro te kunnen zien aangezien er nogal wat riet staat. Hier vandaan kun je tevens Vlaardingen zien.

Het volgende stuk loopt parallel aan de metrolijn.

Na dit stuk ga ik linksaf, rechtdoor zijn de rietplassen maar dat zijn smalle paadjes en daar komen nogal wat hondenuitlaters en vogelspotters, ik vind het geen probleem om mensen tegen te komen maar als ik het makkelijk kan vermijden dan doe ik dat. Dit pad loopt parallel aan de rietplassen.

Halverwege gaat het pad weer het bos in. Alhoewel het op de fiets nog best fris aanvoelde is de temperatuur tijdens de wandeling juist zeer aangenaam, je loopt ook goed uit de wind en dat scheelt. Zonder kleding in elk geval geen last van zweet en je lichaam kan veel makkelijker zijn temperatuur regelen. 

De eigenaar die bij de hond hoort die ik eerder zag lopen ben ik verder nergens meer tegengekomen. Sowieso ben ik uberhaupt niemand tegengekomen tijdens de wandeling. Aan de ene kant is dat precies zoals ik mijn naaktwandelingen het liefste heb, aan de andere kant blijft het natuurlijk een onbekend fenomeen op deze manier. Ondanks dat ik zeker weet dat er behoorlijk veel naaktwandelaars zijn in Nederland ben ik er zelf ook nog nooit eentje tegengekomen, vooral omdat andere naaktwandelaars ook vaak de rustige tijden opzoeken.
Het blijft eigenlijk raar en jammer dat we als naturisten ons best doen om de rustigste tijden en locaties op te zoeken zodat je zo min mogelijk mensen tegen zult komen voor iets dat in Nederland (en vele andere landen) uiteindelijk gewoon legaal is. 

Ondanks dat de mensen die ik sporadisch tegenkom eigenlijk allemaal wel normaal reageren vraag ik me nog altijd af wat ze nu écht denken als ze een naturist 'in het wild'  tegenkomen, zeker omdat het zo zeldzaam is om er eentje tegen te komen en de meeste mensen denken dat het niet mag. 

Als mensen weten dat het fenomeen bestaat en  wanneer mensen met enige regelmaat daadwerkelijk naaktwandelaars tegenkomen en vooraal wanneer mensen weten dat het legaal is (Hier ligt een taak voor staatsbosbeheer om bij klachten te melden dat gewoon is toegestaan) zal het eerder geaccepteerd worden en langzaam aan normaler worden.  Aan ons naturisten de taak om er niet geheimzinnig over te doen, mensen te informeren en het uiteindelijk vooral gewoon te dóen. We hebben de vrijheid, laten we er dan ook gebruik van maken, hoe moeilijk dat soms ook is door de maatschappelijke vooroordelen.

Feit blijft, het is toegestaan en we doen niemand kwaad met onze levensstijl. 

Een naturist die een wandeling maakt doet niets tegen de wet en doet er niemand mee kwaad.

Het rondje zit er alweer bijna op, ik kom weer bij de tsplitsing waar ik eerder rechtsaf sloeg. Ik wandel het lange pad af tot ik weer terug ben bij het bankje. Daar kleed ik me weer aan, wandel naar mijn fiets waarna ik nog een uurtje fietsen voor de boeg heb.