Gastblog: Het verhaal van Kees

Vandaag een 'gastblog' geschreven door een vaste lezer van dit blog: Kees Roskam. Kees heeft ook zijn eigen blog op: https://keesroskam.nl/ dus neem daar ook zeker eens een kijkje!

Kees is al sinds jaar en dag naturist en probeert net als ik bloot beter geaccepteerd en normaler te maken door er zelf gewoon open en bloot over te zijn en het ook gewoon te doen. Hieronder kun je zijn uitgebreide en mooie verhaal lezen met op het einde nog een stukje met mijn mening over het verhaal van kees. 

Bloot gewoon maken door gewoon open en bloot te zijn.

Dat gegeven en de openheid over ons blote leven is iets wat Mark en ik sowieso delen en daarom vind ik het een eer dat ik ben gevraagd om hier op zijn blogspot als “gastblogger” mijn verhaal hierover te mogen vertellen in woord en beeld. Ik heb dan wel zelf ook een website over het blootgewone naturisme maar dat gaat meer mijn algemene visie en beleving en hier zal ik wat specifieker over een paar leuke belevingen vertellen.

Ik ben vanaf mijn volwassen leven altijd al heel open geweest over mijn blote leven en heb daar nooit geheimzinnig over gedaan. De hele familie was er bekend mee en vele collega’s ook. Zoals iedereen altijd graag vakantiefoto’s laat zien deed ik dat ook. En die bevatten dus blootfoto’s als ik met vrouw en kinderen naar een naturistencamping was geweest. En ik vertelde er dan trots bij hoe fijn het is op een naturistencamping en de handige praktische voordelen van het bloot zijn. Ik heb nooit negatieve reacties gehad al moeten vele niet denken om zelf uit de kleren te gaan. Uit vakantiegesprekken met collega’s bleek dat er twee waren die ook wel eens naar een naturistencamping in Frankrijk gingen waarvan één een jonge stageloper was die nog gewoon met zijn ouders meeging. Twee andere collega’s gingen regelmatig naar het naaktstrand en sauna. Er daar kom je dus achter door open gesprekken te hebben.  
Hier is een foto van mij tijdens onze gezins-vakantie op naturistencamping Elsendorp in 1989.

Ik ben er altijd al van overtuigd geweest dat de meeste mensen helemaal geen problemen met bloot hebben, want wat is er nou zo raar aan bloot? Iedereen heeft een “blootje” zodra de kleren uitgaan als je bijvoorbeeld gaat douchen. Het is alleen dat veel mensen niet bij anderen bloot willen zijn uit onzekerheid en onwetendheid of aangeleerde schaamte vanuit de opvoeding. 
Mijn openheid heeft in mijn leven alleen maar voordelen gekend. En dat is nog steeds zo. Vooral in de zomermaanden ben ik het vaakst bloot. En niets zo fijner dan bloot in je eigen tuin te kunnen zijn. Zoals hier in 1993, nog steeds compleet met een “gestoffeerde bovenlip”, haha. En in een tuin die daarna grotendeels veranderd is om het kind-vriendelijker te maken. En bovendien was de vijver was toch al lek.

En hier ben ik bezig in dezelfde tuin maar dan in deze tijd.:

Nu ik gepensioneerd ben is het helemaal fijn met al die vrije tijd. Heerlijk in mijn blootje op mijn gemak bezig zijn in huis en tuin. Iedereen die mij kent weet dat en kijkt dus niet gek op als ze op visite komen en mij dus bloot aantreffen. En dat is altijd al zo geweest. 
Op bijvoorbeeld de linker foto kwamen mijn zwager en schoonzus even langs en ik was nog even iets blootgewoon aan het afmaken in de tuin. 

Er kwam ook een keer een collega in de zomertijd een bakkie koffie doen omdat hij in de buurt was. Hij belde eerst of ik thuis was. Ik zei dus ja, en of hij nog wist dat ik thuis bloot ben. Zijn antwoord was kort: “Ja, nou en? Ik sta elke week met jongens te douchen na het voetballen dus ik schrik niet van een blote kerel hoor”. Fijn toch, zulke reacties? Bij een andere reactie had ik me natuurlijk heus wel aangekleed, maar dat was dus niet nodig. 

Ik doe het liefst alle klussen in huis en tuin in mijn blootje. Dat werkt gewoon het prettigst. Ik bewaar ook juist de meeste klussen tot de zomertijd, als dat kan. En dat kan van alles zijn, van fietsreparatie tot een volledig badkamer-renovatie:

6 jaar geleden kon mijn dochter met haar twee dochters van toen 10 en 8 jaar (wegens omstandigheden) een eigen woning betrekken. En dat was precies in de warme augustus-maand waarin ik dus een paar weken aan de slag kon. En dat deed ik natuurlijk met liefde en plezier en uiteraard bloot. Er hingen nog overal luxaflex, dus geen last van inkijk. Voor mijn dochter en kleindochters was mijn blote verschijning toch al iets waar ze gewend aan waren. Het waren zelfs mijn kleindochters die de meeste foto’s maakten van mij.
Er kwam ook een vriendin van mijn dochter een keer kijken en er kwam wat hulp van een vriend en die werden van tevoren gevraagd of ze geen problemen hadden met mijn bloot-zijn. Niet dus, geen probleem. Ook als er familie even kwam kijken was mijn blote “werkkleding” iets normaals. Het zou eerder opvallen als ik iets aan zou hebben bij deze temperaturen.

Om nog even terug te gaan naar mijn jongere jaren waarin ik dus als trotse naturist ook al trots uiting gaf aan mijn blote leven. Je zou dan kunnen denken dat ik dan altijd maar “gedoogd” werd door de familie met mijn “afwijking”, haha. Ze wisten natuurlijk sowieso van onze naturistische gezinsvakanties maar mijn vrouw en kinderen hielden thuis toch liever wat kleding aan. Dat wisten ze ook. Ik was (en ben nog steeds) thuis meestal de enige bloterik. 
Maar mijn blote levensstijl bleek juist vertrouwen op te wekken waarvan dit het mooiste voorbeeld is: 
In 1990 was mijn schoonzus hoogzwanger en zij wilde graag een video hebben van de thuisbevalling. In die tijd was het hebben van een videocamera een bijzonderheid, iets wat je in deze tijd niet meer kunt voorstellen. Maar ik had dus een video VHS-C camera en werd mij gevraagd om de hele bevalling te filmen en daar later een samenvatting van te maken. Zij vroeg dat aan mij (uiteraard met instemming van mijn zwager) omdat ik “als naturist toch al genoeg blote vrouwen had gezien”, zei ze. Ja, dat klopt wel natuurlijk, maar dit is toch wel iets anders en heel wat intiemer. Ik vond het een hele eer dat ze mij dat vroeg en om te mogen doen. De verloskundige had ook nog zoiets meegemaakt. Het is een mooie, best ontroerende film geworden. De complimenten nam ik dan ook met trots in ontvangst.

Nog een mooi voorbeeld is dat mijn vrouw en ik mantelzorger werden van mijn tante die na een herseninfarct gedeeltelijk verlamd werd. Haar man was al te vroeg overleden en ze had zelf geen kinderen. Ze kon nog wel veel zelf en woonde zelfstandig maar miste armkracht om zichzelf aan en uit te kleden. Dat werd vaak door de buurtzorg gedaan maar ook twee keer in de week door ons. Ik heb haar daardoor vaak uit- en aangekleed om te gaan douchen. Ik mocht dat van haar omdat ik dus gewend was aan bloot, zoals ze zei. En dat gold ook voor mijn eigen moeder toen zij hulpbehoevend werd. Zij moest regelmatig naar de gynaecoloog en moest daarbij ook geholpen worden met aan- en uitkleden. En alleen ik mocht dan mee en verder niemand anders omdat ik dus “naturist ben en gewend aan bloot”. Hoe mooi is dat allemaal, bloot gewoon vinden en ook als niet-naturist jezelf niet schamen bij een naturist die ook nog eens je neef of zoon is.

Ik ben vroeger ook regelmatig met een andere zwager en zijn partner naar de sauna geweest en dan ging mijn schoonvader ook soms mee. En toen onze zoon verkering kreeg ben ik een keer met hem en zijn vriendin en onze dochter naar de sauna geweest in een vakantiepark. Mijn vrouw houdt niet zo van de sauna. Er was verder niemand in de sauna en dus lekker rustig. Maar welke jonge meid van 17 jaar durft zich bloot te geven bij een “schoonvader”?  Daar komt dus weer dat vertrouwelijke om de hoek kijken. Het scheelt natuurlijk ook dat onze kinderen bloot gewoon vinden en geen onnodige schaamte hebben. Mijn vrouw en kinderen zijn ondanks onze naturistische vakanties geen naturist geworden zoals ik maar vinden bloot wel gewoon. En dat wordt ook weer overgebracht op onze kleinkinderen. En daar ben ik al blij genoeg mee. Het vaak bloot willen zijn is toch een persoonlijke eigenschap van mij, waar ik op mijn eigen website meer over vertel.
Ik ga nog steeds wel eens met mijn dochter naar de sauna. En dan hoor je sommige mensen denken: “daar heb je weer zo’n ouwe vent die met de tweede leg bezig is”, hahaha. En inderdaad kwam een keer na afloop een bezoeker ons achterna met een handdoek die mijn ”vrouw” vergeten was. Dat was lachen. Een vader en dochter in de sauna is blijkbaar ook iets bijzonders.

Met het ouder worden ga ik trouwens nóg makkelijker worden over wanneer ik wel en niet bloot ben. Ik krijg er juist steeds meer moeite mee dat anderen (de maatschappij) altijd maar bepalen wat ik wel en niet moet doen en mag laten zien van mijn lichaam. Een (oudere) man in korte broek in het openbaar is elke warme zomer zelfs al een onderwerp van discussies in de media. Ik wil uiteraard helemaal niet bloot de straat op  maar in mijn eigen omgeving wil ik toch liever zelf bepalen wat ik wel of niet aantrek. Ik zet nu ook vaker de afvalbak in mijn blootje aan de stoeprand. Dat doe ik dan wel altijd via het achterpad in de avond en dan kijk ik wel eerst even of “de kust veilig is”, zoals de rechter foto illustreert. En dat doe ik ook als ik het geveltuintje aan de voorkant water geef. En zou ik wel gezien worden? Dan is dat maar zo. Ik doe er toch niemand kwaad mee. Het is gewoon puur natuur. Dat was ook een keer de reactie van mijn buurvrouw van 2 deuren verder die mij een keer bloot zag toen ze haar slaapkamerraam open deed en ik haar daar later een keer naar vroeg of ze dat niet erg vond.  “Nee joh”, zei ze. “Ik heb je al vaker gezien hoor. Het is gewoon iets natuurlijks”. Nou, mooi toch? Toen een paar jaar geleden er een alleenstaande Marokkaanse jonge man naast ons kwam wonen heb ik meteen gezegd dat ik (en mijn vrouw soms ook) in de zomer bloot in de tuin ben. En douchen doen we ook in de zomermaanden buiten. Dat is dan prettiger en makkelijker dan in onze kleine badkamer die in de warme periodes nog verder onaangenaam opwarmt door het douchen. 
Ik dacht, ik zeg het maar meteen tegen hem dan weet ik hoe hij er over denkt omdat hij het meeste zicht in onze tuin heeft, wat bij de vorige buren geen probleem was. Ik vroeg dus of hij daar ook geen problemen mee heeft, gezien zijn geloof. Ook zijn reactie was (gelukkig) verrassend positief: “Blijf maar lekker doen waar jullie zin in hebben, mij maakt het niks uit want ik ben vrij opgevoed”. En wat schetste mijn verbazing, een jaar later lag hij zelf ook helemaal bloot te zonnen. Maar zijn tuin is nu wat opener door flinke snoeiwerkzaamheden, dus dat doet hij nu niet meer. 

Ik weet uit (anonieme) verhalen op internet dat er naturisten zijn die hun blote vakanties liever geheim houden uit angst voor negatieve reacties of afkeuring vanuit hun werk- of familiekring. En dat kan ik me wel een beetje voorstellen als je in een conservatieve omgeving werkt en woont. Ik lees dan ook wel eens dat je niet zomaar ongevraagd je lichaam kunt tonen aan anderen. “Dat is dan confronterend en egoïstisch”, volgens sommige naturisten. Ik heb een positieve levensinstelling en bekijk ook dit liever positief. Uiteraard hou ik in het openbare leven mijn kleren aan. Maar als ik in en rond mijn huis bloot gespot wordt dan noem ik dat geen confronteren met…..maar kennis maken met een levensstijl wat ook míjn levensstijl is, zoals er zoveel levensstijlen zijn met bijbehorende uiterlijkheden, al dan niet van voorbijgaande aard. Dat kan een geloof zijn, punker met hanekam, gothic, een volledig getatoeëerd lichaam, opvallende kleding, enzovoorts. Iedereen is dan trots op zijn of haar levensstijl en laat dat graag zien. En niemand maakt zich dan druk wat een ander daarvan zou vinden en zien dat ook niet als “ongevraagd confronteren”. Er wordt niet eens over nagedacht omdat zij het “normaal” of mooi vinden. Het is dan hun identiteit, zoals dat tegenwoordig heet. Naturisme met het bijbehorende blote leven is míjn identiteit. Waarom zou ik dan wél altijd rekening met andersdenkenden moeten houden, wat ik overigens vaak genoeg gedaan heb in mijn leven. Ergens geheimzinnig over gaan doen maakt het juist geheimzinnig. Mijn motto is altijd “leven en laten leven”. Alleen moet dat dan wel van alle kanten komen. Dan is er ook meteen wereldvrede. Jippie.

Een treffend mooi plaatje van “Leven en laten leven”. Daarnaast het fijne buiten douchen en genieten van een heerlijke zwoele zomeravond:

Als ik gekleed ben blijf ik trouwens nog steeds naturist. Dat zit in mijn ziel verankerd en ook soms op mijn kleding. Want helaas hebben we ook koude maanden waarin kleding nodig is, waar het oorspronkelijk voor bedoeld is. Dat maakt gewenning aan bloot natuurlijk ook lastiger als je het niet dagelijks ziet. Maar een positief punt van internet is dat het daar altijd mooi weer kan zijn en wij onze blote levensstijl daardoor het hele jaar kunnen uitdragen voor de geïnteresseerden.
De geklede naturist:

Tot zover mijn verhaal die ik kan afsluiten waarmee ik ben begonnen: 
“Bloot gewoon maken door gewoon open en bloot te zijn”. Dat is de belangrijkste bijdrage die wij als naturisten kunnen leveren, denk ik.

Geniet van het (blote) leven en op deze blogspot van de mooie wandelingen van Mark.

 

Mijn reactie op het verhaal van kees

Ik herken me volledig in de ervaringen van Kees en deel de mening (en constatering) dat de meeste mensen veel minder moeite met naakt hebben dan wij als naturisten wel eens lijken te denken. 

Ik merk dat zelf niet alleen tijdens mijn naaktwandelingen of naakte fietsritten maar ik heb het bijvoorbeeld ook gemerkt aan de reacties van mensen toen ik vroeg of ze het een probleem vinden dat ik naakt ben als ze op visite komen. Nagenoeg iedereen, inclusief de niet-naturisten in mijn familie en kennissenkring vonden dat eigenlijk helemaal geen probleem. Sommigen gaven zelfs aan dat als ik daar op visite ben me ook gerust uit mag kleden en daar maak ik tegenwoordig met regelmaat gebruik van. 

Ook zijn er veel meer mensen naturist of geinteresseerd in de levenswijze dan we soms denken, alleen lijken veel mensen daar niet voor uit te durven komen of  weten ze niet goed hoe ze ermee moeten beginnen. Door zelf open te zijn over je levenswijze verlaag je de drempel voor anderen om er ook meer open over te zijn, hun mening over naakt zijn bij te stellen of om het zelf ook eens te proberen. Zo heb ik meerdere mensen in mijn omgeving enthousiast gemaakt voor het maken van naaktwandelingen en naakte fietsritten en blijven de naturisten in mijn vriendenkring tegenwoordig ook gewoon naakt als ik daar op visite kom of kleden ze zich ook uit als ze bij mij op bezoek komen. 

Door zelf open en bloot te leven en 'het goede voorbeeld te geven'  zul je zien dat mensen naakt al snel als normaal en onopmerkelijk zullen ervaren en zullen ze het mogelijk zelf ook eens proberen. Hoe meer mensen het doen, hoe normaler het uiteindelijk zal worden en dat begint bij ons als naturisten zelf, wees open over je levenswijze en schaam je er niet voor! 
 

Mede naturisten kleden zich tegenwoordig ook gewoon uit als ze op visite zijn

Ik sta ook volledig achter het stuk over leven en laten leven. Er wordt regelmatig gesproken over hoe wij als naturisten respect voor anderen moeten hebben door je bijvoorbeeld altijd te bedekken tijdens een naturistische wandeling als je iemand aan ziet komen maar hoeven anderen andersom dan geen respect voor onze levenswijze te hebben? Naturisten doen niemand kwaad door naakt te zijn en doen ook wettelijk gezien niets fout als ze naakt recreëren op (geschikte) openbare locaties dus waarom zou je je dan gedragen alsof je iets dat doet niet mag?

Natuurlijk is je bedekken of aankleden in sommige situaties de beste optie maar je kunt ook rekening met anderen houden door uitsluitend naakt te recreëeren op de meest rustige momenten en op rustige locaties om de kans op het tegenkomen van anderen gewoon zo klein mogelijk te houden. 

Als ik anderen tegenkom en nog niet gezien ben dan kleed ik me vaak wel even aan maar ben ik al gezien dan blijf ik eigenlijk altijd naakt omdat je anders de indruk wekt dat je betrapt bent op het doen van iets dat niet mag. Als het mogelijk is om me te bedekken of aan te kleden dan doe ik dat maar ik maak er ook geen halszaak van. 

Maak ik een naakte fietsrit of freehike dan is je aankleden of bedekken natuurlijk uberhaupt geen optie dus als ik dan iemand tegenkom ben ik simpelweg naakt. Nu lijkt het overgrote deel van de mensen die je naakt tegenkomt daar in de praktijk maar weinig problemen mee te hebben, zolang maar duidelijk is dat je gewoon een naturist bent die naakt recreëert en verder geen bijbedoelingen hebt. Gewoon vriendelijk gedag zeggen en niet de nadruk leggen op het feit dat je niks aan hebt is vaak al genoeg

Natuurlijk heb je er altijd wel eens bekrompen mensen bij maar dat is met alles wat je doet zo. Als je met iedereen en elke scenario rekening moet houden kun je simpelweg niks meer doen. Er is altijd wel iemand die 'iets niet wil zien' of ergens aanstoot aan neemt.
In een vrije samenleving kom je nu eenmaal altijd wel eens iets tegen waar je aanstoot aan kunt nemen. Dat anderen aanstoot aan iets (kunnen) nemen geeft ze echter niet automatisch het recht om voor jou te bepalen dat jij iets niet zou mogen, zeker niet iets dat wettelijk gezien gewoon is toegestaan. 

Waar ik het wel mee eens bent is dat we zuinig moeten zijn op de wettelijke vrijheden die we hebben via artikel 430a WvS. Bewust op drukke dagen naakt gaan wandelen, provoceren door met een grote groep te gaan wandelen en de grenzen van de wet opzoeken of daarover heen gaan is natuurlijk niet de manier om respect en acceptatie voor onze levenswijze te krijgen. Het enige dat je daarmee bereikt is een aanpassing van de wetgeving of jurisprudentie in ons nadeel en dat is uiteindelijk in het nadeel van alle naturisten. 

Dat wil echter niet zeggen dat we de vrijheden die we hebben niet moeten gebruiken, integendeel, dat moeten we zeker! Hoe meer naturisten gebruik maken van hun vrijheden om naakt te recreëren op (geschikte) openbaar locaties, hoe normaler het immers zal worden. Je ziet nu al dat door de toenemende populariteit van naaktwandelen de NFN in beweging is gekomen en informatie over de legaliteit van naakt wandelen aan het verspreiden is onder politie en handhaving. Dat zal de acceptatie uiteindelijk alleen maar doen toenemen. 

Mijn mening is dan ook simpel: Ja, ik vind dat we rekening met anderen moeten houden door de drukte te vermijden, alleen naakt te recreëren op geschikte locaties en tijden en er voor te zorgen dat we ons aan de wetgeving en jurisprudentie houden maar ik vind niet dat we ons daarbovenop ook nog eens moeten gaan verstoppen of ons moeten gedragen alsof we iets doen dat niet door de beugel kan. Naturisme is geen levenswijze om je voor te schamen en je kunt uiteindelijk niet iets normaal maken dat je zelf blijkbaar ook niet normaal vindt. Door je snel te bedekken (als je al gezien bent) geef je eigenlijk onbewust het signaal af dat je het zelf ook niet normaal vindt. 

Respect werkt uiteindelijk twee kanten op, wij houden rekening met anderen en andersom verwacht ik dat anderen ook onze naturistische levenswijze respecteren. 

Ik hou rekening met anderen door op de meest rustige locaties en tijden naakt te recreëren

De laatste reactie van Kees op mijn blogpost vond ik overigens een mooie aanvulling op zijn verhaal en te mooi om niet ook even te delen:

We leven in een "vrij" land maar ik krijg met het ouder worden steeds meer moeite dat anderen zich maar bemoeien met wat ik wel en niet moet doen om hen tevreden te houden. En dan in dit geval met name over het dragen van kleding, terwijl dat nu helemáál niet te doen is. We doen als naturist niemand kwaad en zijn juist heel betrokken bij de natuur en daarbij het natuurlijke blote leven. Maar omdat anderen vaak een bekrompen geest hebben, al dan niet van huis uit meegekregen, en in deze moderne tijd ver van de natuur afstaan moeten wij naturisten ons ook maar onnatuurlijk gedragen.

In de thuissituatie is het makkelijker om invulling te geven aan mijn blote leven. En ook daar word ik steeds vrijer in. Ik ben bloot met deze temperaturen en dat blijf ik dan ook als ik nergens heen hoef. Vanmorgen heb ik voordat het echt warm even op het dak van mijn schuurtje gewerkt. En daar stond ik dus gewoon in mijn blootje op. Ook de kliko heb ik via het achterpad weer in mijn blootje aan de stoeprand gezet en opgehaald. Het geveltuintje aan de voorkant geef ik ook in mijn blootje water. Zelfs toen ik eergisteren een pakje bezorgd kreeg deed ik gewoon bloot open. En wat was zijn reactie? Gewoon breed lachend, "zo, lekker luchtig gekleed", gelijk heb je.

Het klinkt misschien allemaal wat egoïstisch en respectloos en geen rekening houden met anderen. Maar waarom mag dat nooit eens andersom zijn? Ik doe niemand kwaad en waarom mag een ander dan geen rekening met mijn levensstijl houden. En wat is nou zo raar aan een bloot lijf? Het lijkt soms wel of sommige naturisten het zelf toch raar vinden en anderen er daarom niet mee willen confronteren. Maar iedere man heeft een piemel en daar zijn er ruim 4 miljard van.
Mijn overbuurman kan mij ook zien met zijn vele camera's rondom het huis. Maar hij weet dat ik naturist ben en heeft mijn website ook gezien. Eigenlijk hoor ik nooit een afkeurend woord van iemand. Ik weet uit mijn lange ervaring als naturist dat de meeste mensen er juist helemaal geen problemen mee hebben maar veelal zelf liever kleren aanhouden. Dus dat gevoel van "egoïsme" e.d is iets wat veel naturisten zichzelf aanpraten.

En daar heeft Kees natuurlijk gewoon gelijk in en vooral die laatste zin heeft mij ook aan het denken gezet. Ondanks dat heel veel mensen mij 'dapper' noemen omdat ik naakt in het openbaar recreëer betrap ik mezelf er nog regelmatig op dat ik teveel nadenk over wat anderen mogelijk van me kunnen denken als ik ergens naakt ben of twijfel of ik ergens wel of niet naakt kan. Misschien probeer ik onbewust soms ook nog té veel rekening met anderen te houden. Ik tuinier weliswaar naakt maar als ik op een ladder moet gaan staan trek ik even wat aan. Ik fiets en wandel naakt maar alleen op de meest rustige momenten op rustige locaties, ik doe naakt de deur open maar alleen als ik weet dat er mensen langskomen die het geen probleem vinden dat ik naakt ben etc. 

Wellicht moet ik op sommige vlakken toch nog wat makkelijker worden en ook gewoon naakt blijven als ik op een ladder sta in de tuin of toch eens op een stil moment gewoon naakt de afvalbak buiten zetten, ( letterlijk alleen de straat oversteken). 

En waarom zou je als naturist niet op een bloedhete dag gewoon naakt de deur open doen als de pakketdienst voor de deur staat? Wie doe je daar nu eigenlijk kwaad mee? Is dat echt 'confronterend' of is het inderdaad gewoon 'kennismaken met (onze levenswijze)' zoals Kees het zo mooi omschrijft. 

Niemand kijkt op van een moslima die op op een bloedhete dag volledig gesluierd de deur opendoet omdat mensen respecteren dat die sluier onderdeel is van haar levenswijze, waarom zou dat anders moeten zijn voor naturisten die naakt de deur open doen als naakt zijn onderdeel is van onze levenswijze? 

Genoeg stof tot nadenken en het blijft een balans vinden tussen je eigen vrijheid durven pakken en rekening houden met anderen.  

Waarom zou je als naturist eigenlijk niet gewoon de deur naakt open doen?

 

Verhalen van anderen zijn altijd een mooie bron van inspiratie en als jij als lezer ook eens je verhalen wilt delen in een gastblog dan kun je mij altijd een bericht sturen. Dat hoeft uiteraard niet perse een levensverhaal te zijn maar mag bijvoorbeeld ook een verslag van naaktwandeling of naakte fietsrit zijn of gewoon iets anders dat je meegemaakt hebt dat met naturisme te maken heeft en wilt delen.